دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علمی توسعه پایدار محیط جغرافیایی 2476-5805 1 1 2020 02 20 The Impact of civil management on the Development of Tourism Industry in Someesara Town بررسی نقش مدیریت شهری بر توسعه صنعت گردشگری (مطالعه موردی: شهرستان صومعه سرا) 1 16 99097 10.52547/sdge.1.1.1 FA علیرضا قبادی گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران میلاد پوررجبی گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2019 06 05 Tourism is a kind of industry which its development needs sufficient awareness of the problems and effective, economic, social and cultural elements. Gilan has a mild climate and moist forested. Someesara which is located in western area of this province with numerous tourism attractions despite the Wetlands, lakes, mountains and forests could be mentioned as important tourism center at the regional level and also to be mentioned as one of the most important axes of tourism in country. The goal of doing this research is social evaluating of Someesara civil managements as one of the tourism destination’s in northern part of the country which presenting solutions for development of tourism industry. The method of present research according to its goal is applied and bases on its method is descriptive and analytic. Statistical society of this research included all the enter tourism in Someesara. The sample of study were 384 persons according to Morgan’s statistical table who have been chosen by simple accidentally method. Then the members interviewed and questioned. Also the statistical tests like Spearman’s correlation and T have been used for the study of hypothesis. The results of this study show that among the indicators studied, the weaknesses of urban management (69.01%), the lack of integrated management of sustainable productivity of attraction (82.81%), lack of facilities (75.78%), the lack of access and information (69%) had the greatest share in the discontent of tourists. The results show that the weaknesses of operation in management area and limitation of advertisements are the basic barriers for development of tourism in this town, thus this field has suit potential for tourism industry. گردشگری صنعتی است که توسعه آن نیازمند شناخت و آگاهی کافی از مسائل و عوامل مؤثر اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در هر منطقه است. استان گیلان پوشیده از جنگلها و دارای آب‌وهوای معتدل و مرطوب است. صومعه‌سرا که در منطقه غربی این استان واقع است؛ با وجود جاذبه‌های متعدد گردشگری، از جمله تالاب‌ها و دریاچه‌ها، مناطق کوهستانی و جنگلی، می‌تواند با مدیریت و برنامه‌ریزی صحیح به قطب مهم گردشگری در سطح منطقه تبدیل و به‌عنوان یکی از محورهای مهم گردشگری کشور مطرح شود. هدف از انجام این پژوهش، بررسی نقش مدیریت شهری صومعه سرا به عنوان یکی از مقصدهای گردشگری در مناطق شمالی کشور و ارائه راهکارهایی به‌منظور توسعه صنعت گردشگری است. روش پژوهش حاضر، براساس نوع هدف، کاربردی و براساس نوع روش، توصیفی- تحلیلی است. جامعه آماری این پژوهش، کلیه گردشگران ورودی به شهرستان صومعه‌سرا بوده‌اند که با استفاده از جدول مورگان، 384 نمونه به روش تصادفی خوشه‌ای انتخاب و مورد مصاحبه و پرسش قرار گرفتند. همچنین از آزمون‌های آماری، نظیر آزمون ضریب همبستگی پیرسون و آزمون تی برای بررسی فرضیه‌ها استفاده‌ شده است. نتایج این پژوهش نشان‌دهنده این است که از میان شاخص‌های مورد بررسی، ضعف‌های مدیریت شهری (01/69%)، نبود یکپارچگی مدیریت در بهره‌برداری پایدار از جاذبه‌ها (81/82%)، کمبود امکانات (78/75%)، نبود دسترسی و اطلاع‌رسانی (0/69%)، بیشترین سهم را در نارضایتی گردشگران ایفا می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که این منطقه علی‌رغم برخورداری از ظرفیت تبدیل ‌شدن به یک منطقه نمونه گردشگری، ضعف عملکرد در حوزه مدیریت و کمبود تبلیغات از موانع اساسی در راه رسیدن به این مهم است.

https://egsdejournal.sbu.ac.ir/article_99097_cbc846dd08cf8255a7c912a15f48c950.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علمی توسعه پایدار محیط جغرافیایی 2476-5805 1 1 2020 02 20 Assessing the Sustainable Development Level Using the Human Development Index (Case Study: Northwest Provinces) سنجش سطح توسعه پایدار با کاربرد شاخص توسعه انسانی (مطالعه موردی: استان‌های شمال‌غرب کشور) 17 32 99171 10.52547/sdge.1.1.17 FA رویا آل عمران گروه اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران فرزاد رحیم زاده گروه اقتصاد و حسابداری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران سیامک شکوهی فرد گروه اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2019 10 09 Border areas play a crucial role in the economic, political and cultural life of countries. Due to many reasons, these areas have a lower developmental level than other parts of the country, and this requires more attention and planning for the development of these provinces. The first step in improving the status of the border provinces is to determine the level of development of these provinces. In this regard, the Human Development Index is currently the most acceptable tool for measuring prosperity and economic development, and calculating this indicator is essential for understanding and analyzing the welfare status of border regions. Therefore, this study aimed to measure and compare the development level of the northwest provinces using the Human Development Index and analyse the level of HDI components such as income, education and health in these provinces. To do this, the Human Development Index has been calculated using the data from 1391 to 1393 for the northwest border provinces and their development level has been determined. The results of the research show that East Azarbaijan province has a better status in terms of educational, health and income indicators than other provinces, and has a higher human development index than them. Kurdistan province has the worst situation as the indicators and has the lowest level of human development. Also, the human development index showed that the studied provinces had a moderate developmental level and their human development index was between 0.5 and 0.8. Also, the results indicate that the trend of human development index is increasing in all provinces during the study period. مناطق مرزی در حیات اقتصادی، سیاسی و فرهنگی کشورها نقشی اساسی ایفا میکند. بنا به دلایل متعدد این مناطق در مقایسه با سایر نقاط کشور، سطح توسعه یافتگی پایینتری داشته و این امر توجه و برنامهریزی بیشتری را برای توسعه این استانها میطلبد. اولین گام در بهبود وضعیت استانهای مرزی، تعیین سطح توسعهیافتگی این استان هاست. در این راستا، شاخص توسعه انسانی، در حال حاضر، قابل قبولترین ابزار برای اندازه‌گیری رفاه و توسعه اقتصادی بوده و محاسبه این شاخص برای شناخت و تحلیل وضعیت رفاهی استانهای مرزی ضروری به نظر میرسد. بنابراین، این مطالعه با هدف سنجش و مقایسه سطح توسعه یافتگی استانهای شمالغرب کشور با استفاده از شاخص توسعه انسانی انجام شده تا بتواند سطح مولفههایی از قبیل درآمد، آموزش و بهداشت را در استانهای مذکور بسنجد. برای این کار، شاخص توسعه انسانی با استفاده از داده‌های سالهای 1391 تا 1393 برای استانهای مرزی شمالغرب کشور محاسبه شده و سطح توسعه یافتگی آنها تعیین شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که استان آذربایجان شرقی به لحاظ شاخصهای آموزشی، بهداشتی و درآمدی در مقایسه با سایر استانها وضعیت مطلوبتری داشته و شاخص توسعه انسانی بالاتری نسبت به آنها دارد. استان کردستان نیز از حیث شاخصهای مذکور بدترین وضعیت را داشته و پایینترین سطح توسعه انسانی را داراست. همچنین شاخص توسعه انسانی محاسبه شده نشان داد که استانهای مورد مطالعه از سطح توسعه یافتگی متوسط برخوردار بوده و شاخص توسعه انسانی آنها بین 5/0 و 8/0 میباشد. همچنین نتایج حاکی از صعودی بودن روند شاخص توسعه انسانی در تمام استانها در بازه زمانی مورد مطالعه است.

https://egsdejournal.sbu.ac.ir/article_99171_146939de811ce61c26090795971a8660.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علمی توسعه پایدار محیط جغرافیایی 2476-5805 1 1 2020 02 20 Analysis of the quality and environmental effects of urban green spaces (Study: District 10 of Tehran Municipality) تجزیه‌ و تحلیل کیفیت و اثرات محیط زیستی فضاهای سبز شهری (مطالعه‌ موردی: منطقه 10 شهرداری تهران) 33 42 99179 10.52547/sdge.1.1.33 FA عباس علیپور گروه جغرافیای سیاسی و ژئوپلتیک، دانشگاه امام حسین(ع)، تهران، ایران میلاد باقری گروه سنجش از دور و GIS، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران خالق چارکانه گروه سنجش از دور و GIS، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران حبیب محمودی چناری گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران مهدی خداداد گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران Journal Article 2019 09 29 In the present age green space is considered as one of the indicators of sustainable development due to its importance and its role in the life and development of cities. The physical and natural effects of these spaces in the urban system and its various ecological, social, and economic returns are indisputable in the structure of societies. As far as the use of green space in cities and its per capita is considered as the main issues in urban planning and management. The purpose of this research is to evaluate the environmental quality in Tehran 10th District based on available green space and provide appropriate recommendations for improving the quality of the environment to the standard level. To reach this goal, green areas were extracted using Landsat-8 satellite image and NDVI (Normalized Indicator Index). The areas of green space extracted with air quality indexes and population density and using the indexing index method at each block level were quantitatively analyzed to determine the relationship between these factors. To identify areas with high sensitivity, the map of the state of the environmental crisis was created based on population density and available green space. The results indicate that 3.25% of the total area is covered by green space, as well as 122 blocks out of 125 without the minimum per capita green space for healthy living. In order to raise the quality of environmental indicators to international standards, recommendations for areas where green space should be created are presented. This research is important for future development projects, urban planning in order to maintain environmental quality at an acceptable level. در عصر حاضر از فضای سبز به دلیل اهمیت و نقش آن در حیات و توسعه شهرها به‌عنوان یکی از شاخص‌های توسعهپایدار یاد می‌شود. تأثیرات فیزیکی و طبیعی این فضاها در سیستم شهری و بازدهی‌های مختلف اکولوژیکی، اجتماعی و اقتصادی آن در ساختار جوامع انکارناپذیر است؛ تا آنجا که کاربری فضای سبز در شهرها و سرانه آن از مباحث اساسی در برنامه‌ریزی و مدیریت شهری محسوب می‌شود. هدف از این تحقیق بررسی کیفیت زیست‌محیطی در منطقه 10 شهرداری تهران براساس فضای سبز موجود و ارائه توصیه‌های مناسب به‌ منظور بالا بردن کیفیت محیط‌زیست به سطح استاندارد می‌باشد. برای رسیدن به این هدف، مناطق فضای سبز با استفاده از تصویر ماهواره لندست-8 و شاخص نرمال شده پوششگیاهی (NDVI) استخراج شد. مناطق فضای سبز استخراج ‌شده با شاخص‌های کیفیت هوا و تراکم جمعیت و با استفاده از روش شاخص نمایه‌سازی قیاسی در سطح هر بلوک، برای شناخت ارتباط این عوامل به‌ صورت کمی تجزیه ‌و تحلیل شدند. برای شناسایی مناطق با حساسیت بالا، نقشه وضعیت بحران زیست‌محیطی براساس تراکم جمعیت و درصد فضای سبز موجود ایجاد شد. نتایج حاکی از آن است که 25/3 درصد از کل منطقه 10 را فضای سبز در بر می‌گیرد؛ و همچنین 122 بلوک از 125 فاقد حداقل سرانه فضای سبز برای زندگی سالم هستند. به ‌منظور بالا بردن کیفیت شاخصهای زیست‌محیطی به سطح استانداردهای بین‌المللی، توصیه‌هایی در مورد مناطقی که فضای سبز باید در آن ایجاد شود ارائه گردید. این پژوهش برای پروژه‌های توسعه آینده، برنامه‌ریزی شهری در راستای حفظ کیفیت محیط‌زیست در سطح قابل قبولی اهمیت دارد.

https://egsdejournal.sbu.ac.ir/article_99179_a66e722f79f1f54816c3a48770a4ca75.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علمی توسعه پایدار محیط جغرافیایی 2476-5805 1 1 2020 02 20 Evaluating trend of the land cover changes in Damghan County via remote sensing data ارزیابی روند تغییرات پوشش اراضی در شهرستان دامغان با استفاده از داده‌های سنجش‌ از دور 43 52 99116 10.52547/sdge.1.1.43 FA علی‌اکبر شمسی‌پور گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران فاطمه ربانی گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2019 09 01 Evaluating trend of land cover changes for accessing to correct and timely information from the various terrestrial phenomenon is the basis of different planning. Remote sensing technology is known as suitable tool for studying of changes of terrestrial phenomenon. The purpose of this study is the investigation of land cover changes trend in Damghan. The Landsat TM satellite images for 1986 and 2011 and the lands cover digital map are used. Using of Land cover maps, 6 units (forest, pasture, agriculture, barren, salt-marsh and earth-city) have been detected in this region. After doing the geometric and radiometric correction on satellite images, changes of units have detected by using of Tessledcap transformation, supervised classification via maximum likelihood method and processing after classification for 25 years. For estimating of accuracy, obtained Overall accuracy and Kappa coefficient (0/9) are acceptable in each image. The results shows that extent of the earth-city, agriculture and barren lands have increased and the extent of the forest, pastures and salt-marsh have decreased during these years. The highest increase is in the earth-city unit about 9/59 percent and the highest reduction is in the forest cover about 16/48 percent. In with due attention to obtained results, the most of changes related to decreasing of forest by converting of forest to pasture and increasing of earth-city by converting of pasture to earth-city. ارزیابی تغییرات پوشش اراضی برای دستیابی به اطلاعات صحیح و بهنگام از سکونت‌گاه‌های بشری و پدیدههای مختلف زمینی، اساس برنامه‌ریزی‌های گوناگون است. فنّاوری سنجش ‌از دور ابزاری مناسب در بررسی تغییرات پدیده‌های زمینی شناخته ‌شده است. هدف از این مطالعه، بررسی روند تغییرات پوشش اراضی در شهرستان دامغان میباشد. بدین منظور از تصاویر ماهواره لندست TM مربوط به سالهای 1986 و 2011 میلادی و نقشه رقومی پوشش اراضی استفاده شده است. با استفاده از نقشه پوشش اراضی در منطقه مورد مطالعه 6 نوع پوشش سطحی کلی (جنگل، مرتع، زراعی، زمین بایر، نمکزار و زمین شهر) مشخص گردید. پس از انجام تصحیحات هندسی و رادیومتری بر تصاویر، با استفاده از روش Tessledcap و طبقه‌بندی نظارت شده به روش بیشینه احتمال و انجام پردازش پس از طبقه‌بندی، تغییرات واحدهای پوشش اراضی برای دورهی 25 ساله مورد مقایسه قرار گرفتند. دقت کلی و ضریب کاپا (9/0) به دست آمده برای هر دو تصویر جهت ارزیابی دقت قابل‌قبول بود. نتایج به دست آمده نشان میدهد که وسعت اراضی زمین شهری، زراعی و بایر افزایش و وسعت اراضی جنگلی، مراتع و نمکزارها در مقایسه دو تصویر کاهش ‌یافته است. در بین این سطوح بیشترین افزایش مربوط به محدوده زمین شهری در حدود 59/9 درصد و بیشترین کاهش مربوط به پوشش جنگلی در حدود 48/16 درصد است. با توجه به یافتههای تحقیق بخش وسیعی از تغییرات در فاصله 25 سال مربوط به کاهش اراضی جنگلی و تبدیل آن به مراتع و افزایش سطح زمین شهری از تبدیل اراضی مرتعی به زمین شهری بوده است.

https://egsdejournal.sbu.ac.ir/article_99116_5353fd6a9c2ad7ba1e434e749e8c6dfd.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علمی توسعه پایدار محیط جغرافیایی 2476-5805 1 1 2020 02 20 Study of Urban physical development by using quantitative models Shannon entropy, Holdren and Moran (Case Study: Kashmar city) بررسی توسعه کالبدی شهرها با استفاده از مدل‌های کمی آنتروپی شانون، هلدرن و موران (مورد پژوهی: شهر کاشمر) 53 72 99194 10.52547/sdge.1.1.53 FA جواد عبدی تربقان گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران مظفر صرافی گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران محمدتقی رضویان گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2019 08 10 Cities are changing permanently in different dimensions due to human and nature activities. the physical changes are significant and these changes formed in two main patterns (sprawl and compact) so that causing stability or instability. The recognition of physical development pattern of Kashmar city and it’s stability or instability is The purpose of this study. Research method is Descriptive – analytical. Shannon entropy index and Holdern model used for measurement and recognition of physical growth pattern of city. Also spatial autocorrelation technic used for analysis of spatial pattern of city growth parameters. The results show the physical growth and spatial spread of Kashmar city have been Inappropriate and ineffective over the last twenty years. Also we can assume dispersed growth pattern or irregular horizontal expansion for the city. Shannon entropy index for 2000 and 2010 years is 1.36598 and 1.36731 that it show horizontal growth with slight increase during a decade. Also the result of holdern model show from total area added to city, during the period under study, %45 is result of population increase and %54 is result of urban per capita increase. It shows instability. The result of spatial autocorrelation about four variable population, household, Residential units and density show the greatest number for density. These reveal cluster and abnormal distribution of density on city area. Household have lowest number so it have relatively normal distribution. with emphasis on results, urban sustainable development and sustainable city growth need to politics for control and change of this kind of growth. شهر پدیدهای است که به واسطه فعالیتهای انسانی و طبیعی مدام در حال تغییر در ابعاد مختلف است. تغییرات ابعاد کالبدی شهر دارای اهمیت بالایی است که در دو الگوی اصلی پراکنده و فشرده رخ میدهد. هدف این پژوهش شناخت پایداری یا ناپایداری الگوی توسعه کالبدی شهر کاشمر میباشد. روش تحقیق مورد استفاده توصیفی- تحلیلی است. برای سنجش رشد کالبدی شهر، مدلهای کمی ضریب آنتروپی شانون، موران و هلدرن استفاده شده است. همچنین جهت تحلیل الگوی فضایی پارامترهای رشد شهری از تکنیک اتوکرولیشن فضایی استفاده گردیده است. نتایج نشان میدهد که کاشمر از نظر رشد کالبدی، طی بیست سال اخیر، با رشد نسبتا نامناسب و ناکارآمد روبهرو بوده است. چنانکه میتوان الگوی رشد پراکنده یا گسترش افقی بیرویه را برای این شهر متصور شد. ضریب آنتروپی شانون برای سالهای 1380 و 1390 به ترتیب 36598/1 و 36731/1 میباشد که نشان از رشد افقی طی یک دهه است. همچنین نتایج مدل هلدرن نشان میدهد که طی دوره مذکور، از مساحتی که به پهنه شهر کاشمر اضافه گردیده است، از مجموع صددرصد افزایش، 45 درصد ناشی از افزایش جمعیت بوده است و 54 درصد ناشی از افزایش سرانه کل شهری که نشان از ناپایداری است. نتایج اتوکرولیشن فضایی برای چهار متغیر جمعیت، خانوار، واحد مسکونی و تراکم نیز نشان میدهد که بیشترین عدد شاخص موران مربوط به تراکم به عنوان یکی از مهمترین عوامل در نحوه توسعه شهر است و نشانگر توزیع خوشهای و نرمال نبودن توزیع این متغیر در پهنه شهر است. پایینترین شاخص نیز مربوط به خانوار است که به طور نسبی دارای توزیع نرمالتری است.

https://egsdejournal.sbu.ac.ir/article_99194_3f02b9c4f6458c646b09734e58fc909a.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علمی توسعه پایدار محیط جغرافیایی 2476-5805 1 1 2020 02 20 Analyze of Comfort Climate Indexes and its relation to tourism in Tabriz تحلیل شاخص های اقلیم آسایش و ارتباط آن با گردشگری در شهر تبریز 73 81 101934 10.52547/sdge.1.1.73 FA شهریار خالدی گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران یاشار کریمی کارشناسی ارشد اقلیم شناسی دانشگاه تهران حسین ابدالی کارشناس ارشد اقلیم شناسی دانشگاه شهید بهشتی تهران غلامحسن محمدی دکتری اقلیم شناسی، سازمان هواشناسی کشور، اداره کل هواشناسی استان آذربایجان شرقی Journal Article 2019 11 02 Using biological indicators of climatic comfort or Bioclimatic in geographical areas can help the planner of tourism attractions. Binding to peripheral areas used for leisure. In this study, five indexes have been used to study Tabriz comfort climate. These indexes include: PMV, PET, SET, ET, and stress index. To determine the relationship between climatic factors and the number of tourists, the correlation coefficient is used. For calculation the above parameters the following variables are used) temperature, rate of moisture, wind speed, vapor pressure and rate of sky cloudy since 1970 to 2012(and personal variables (include: weight, height, age and sexuality) Also third group variables such as, cover type and rate of activity, longitude and latitude and number of tourists entering to Tabriz since 1382 to 1390. To analyze these variables, RAY MAN and excel software have been used. Above indexes showed that TIR and MORDAD month are the comfort for tourists and KHORDAD and SHAHRIVAR are semi-comfort. Stress index is not suitable for this study. The number of tourists also correlated with temperature and relative humidity is inversely related to the level of 1/0 is significant. بهره گیری از شاخص های آسایش زیست اقلیمی در مناطق جغرافیایی، می تواند به برنامه ریزان توریستی کمک نماید تا مناطق با جاذبه محیطی بالا را به منظور گذران اوقات فراغت مورد استفاده بهتر قرار دهند . در این تحقیق با استفاده از 5 شاخص به مطالعه اقلیم آسایش تبریز پرداخته شده است. این شاخص ها عبارتند از: PMV ، PET ، SET ، ET و فشار عصبی. در ادامه برای تعیین وجود یا عدم وجود رابطه بین عناصر اقلیمی و میزان ورود توریست از ضریب همبستگی استفاده شده است. برای محاسبه شاخص های بالا از متغییر های اقلیمی)درجه حرارت هوا ، رطوبت نسبی ، سرعت باد2882 ( متغیرهای فردی) شامل وزن، قد، سن و - ، فشار بخار آب و میزان ابرناکی آسمان در طول دوره آماری 8338 جنسیت( و متغیرهای دسته سوم) شامل نوع پوشش بر حسب کلو و فعالیت بر حسب وات ،طول و عرض جغرافیایی،8938 ( استفاده شده است. متغییرهای بالا بر - ارتفاع از سطح دریا و آمار گردشگران ورودی به تبریز طی سال های ) 8912 حسب روش مورد استفاده، توسط نرم افزار های RAY MAN و EXCEL مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. تمام شاخص های فوق ماههای تیر و مرداد را به عنوان ماه های آسایش و ماه های خرداد و شهریور را به عنوان ماه های نیمه آسایش نشان می دهند. شاخص فشار عصبی برای این منطقه کارآیی ندارد. نتایج همبستگی نیز حاکی از رابطه معنادار بین عناصر اقلیمی است. بدین شکل که تعداد توریست ها با درجه حرارت رابطه مستقیم و با رطوبت نسبی رابطه معکوس8 معنادار است.

https://egsdejournal.sbu.ac.ir/article_101934_22b5e5c04b4a797f4b000edc0c83281e.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علمی توسعه پایدار محیط جغرافیایی 2476-5805 1 1 2020 02 20 Surveying the local policies, cultural doctrines, and research findings on escalation of water shortage in Iran چالش های بحران کم آبی در ایران در حوزه های سیاستگذاری، فرهنگ و پژوهش 82 91 101935 10.52547/sdge.1.1.82 FA غلامرضا براتی دانشیار آبو هواشناسی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2019 12 22 Right policy may utilize the findings of empirical studies. This evidence-based policy can promote the cultural doctrines. However, incorrect policy may have a negative influence on scientific investigations and culture doctrines. In a country, cultural doctrines can boost policies upgrade scientific investigations. Given this, this research, based on thematic studies conducted in the world and Iran, was aimed at surveying the challenges of water shortage over arid and semi-arid plateau of Iran. Regarding the country policy, the findings revealed that polar development- the factor of water deficit escalation- can increase water consumption over urban areas and eventually, leading to water wasting in agricultural and even industrials sectors. Empirical evidences showed that polar development has got research and even educational facilities at the service of incorrect policies such as dam construction, water transferring, and cloud siding, which is an extremely expensive design over arid and the semi-arid areas of Iran. Therefore, the revision of currently local policies can inhibit the dimensions of water crisis in Iran. In so doing, policy makers can use and synthesize research findings as the opening input for establishing cultural doctrines. سیاست گذاری درست در یک سرزمین می تواند از تحقیقات علمی راه بجوید و آموزه های فرهنگی سرزمین را اعتلا بخشد و یااینکه این دو را بفرساید و بسوی زوال برد. آموزه های فرهنگی نیز می تواند سیاست گذاری ها را در یک کشور بحران « اصلاح کرده، جایگاه تحقیقات علمی را ارتقا دهد. آنچه در این مقال بحث و واکاوی می شود، آسیب شناسی در بامه خشک و نیمه خشک ایران طی دهه های اخیر در آینه تحقیقاتی است که در تراز جهان و ایران انجام » کم آبی شده اند. نتایج میگوید در حوزه سیاست گذاری، الگوی توسعه قطبی به تشدید بحران کم آبی و افزایش مصرف آب در حوزه های شهری و هدر رفت آب در حوزه کشاورزی و حتی صنعت انجامیده است. شواهد نشان می دهد که در بستر توسعه قطبی، امکانات پژوهشی و حتی آموزشی صرف بررسی و کمک به اجرای سیاست های افراطی و بی فرجام مانند سدسازی های بی رویه در مناطق خشک ونیمه خشک و انتقال آب از حوزه های مرطوب و بارورسازی ابرها می شود و فنون و مهارت های بوم آوردِ جستجو و انتقال و نیز باورهای بهره برداری احترام آمیز و صرفه جویانه از آب چاه ها، چشمه ها، نهرها و رودها زوال می یابد. پس شایسته است در عصر بازپیدایی تاثیرگذاری ایران بر جهان از پسِ انقلاب اسلامی، ادامه بحران کم آبی را مسیری تاریک بدانیم که تنها با ترکیب یافته های تحقیقی و فرهنگ بومی، می توان کشور را از آن عبور داد نه با رویه های تقلیدی کنونی.

https://egsdejournal.sbu.ac.ir/article_101935_0acf49f4cb9bdbd7585a2db4febcbc92.pdf